ساحرلدهیانوي

                                                                           
 ژباړن:  شکرالله طاهري

(دسهار منزل لیرې نه ده)
دشپې مسافره ستړې مُشې دسهار منزل لرې نه ده .
دځمکې پدې پراخه غیږه کې دشپې ځای دیو څو شیبو دپاره وي.
دتیارې ټټرڅیره کړه اووګوره یونوی سهار پکښې ویښ ولاړه ده .
ورځ به په تیریدومجبوروي خولمرپه ختلومجبورندی.
کلونوکلونونه غلي اوچپ خلک به اوس خپل حق اخلي.
اوس به چې څه کووپه ډاګه به یې کوواوچې څه وایوپه ډاګه به یې وایو.
بسمل پشان زارزارمړکیدل ددې زمانې رواج ندی.
مات به شي زنګ وهلي ځنځیرونه او ویښ به شي ویده شوي نصیبونه.
دلوټیدونه ترڅوبه دا په وینو ککړزنګ وهلي تُورې ساتنه کوي.
نشي پاتې کیدی په دې دنیا کې ترڅوچې دټولو خوښه نه وي.




(ای شریفو ا نسانانو)!
خپله وینه یا د بل، آخر د بني آدم وینه ده .
جنګ په لر وي یا په بردټول عالم د سولې مرګ دی .
بم په کورونو وریږي اوکه په سرحد، دآبادي روح ترې زخمې کیږي .
خپل پټي اور آخلي او که دنورو، ژوند دلوږې سره مخامخ کیږي .
ټینکونه پرمخ ځي او که شا ته ، زور يې پرمځکه ده .
د بری خوشحالي وي اوکه د ناکامی غم خو ژوند پر مړو ژاړي .
جنګ خو خپله یو ستونزه ده ، جنګ څنګه مشکل حل کولای شي .
جنګ که دنن دپاره اوراو وینه دربخي خو سبا دپاره دلوږې اومحتاجي زیرې درکوي .
دخداې دپاره ای شریفو انسانانو !
دجنګ اور که مړ کړئ دا به ډیره ښه وي .
مونږ او تاسو په یو انګړ کې اوسیږو ، دلته چې شمع بل وي ډیره ښه ده .
د یو څه ګټې په خاطر دوینو تویول څه ضرور دی .
دکورد تیارې د ورک کولو په خاطرد کورسوځول څه ضرور دی .
دجنګ او زور آزمولو دپاره خو نورمیدانونه هم شته
یواځې د وژنې او وینو تویولو میدان ولې .
د ژوند حاصل عقل هم دی، یواځې جنون خو ندی .
نو راځئ پدې بدبخت دنیاکې دفکر رڼا عام کړو .
سوله او آرامي ته چې قوت ورکوي ، د داسې جنګونواهتمام کړو .
دوحشت او بربریت دجنګ څخه د تمدن او پرمختګ په لور .
دوژنې دسیاست او جنګ څخه ، د سولې او انسانیت په لور .
د مفلسي او غلامی دجنګ څخه دسرشاری دامن او آزادی په لور.
دجګړه ماری د قیادت څخه ، دبې وزلو داوښکو دپاکولو په لور .
دجنګ او جګړې دفلسفې نه ، دیو آرامه او هوسا ژوند په لور .
ددولت دګټولو دجنګ څخه ، دخلکو د خوشحالی اوخد مت په لور .






(وینه نذِر ورکوي ژوند)
 زمونږ دنیاکې دګلستان لټونکی
دلته بهارنه راځي داوربڅرې جګیږي.
زمونږپه تیاره فضا کې دخوشحالی رنګ نه پیداکیږي.
دلته دیو لمرخاته نه تربله پورې د دار دځړولو ټالونه اچول کیږي.
دلته هره ورځ یوکس دمرګ منزل ته روانیږي.
هغه لیډر چې څووار لاره یې ورکه کړې ده.
دجمهوري اودیموکراسي ترپردې لاندې.
محبس زندان او ربړونه دي .
دسولې اوامن په نامه دجګړي پلانونه دي .
د انصاف په نارو د نفاق کارخانې دي.
په زړونوخوف جاسوسي او په لبانو قلفونه.
په سرموداوسپنیزو قید خانو جبرونه دي،مګر :
کله دمینځه تلۍ شي په زور او ظلم سره،
هغه فلسفې کوم چې سوځولی دانسانانو ماغزه.
هیڅ یو ستمګرلښکرغلا کولی نشي،
دانسان دویښه شوې روح بغاوت .
قدم قدم وینه نذِر ورکوي ژوند.
دانسان دارتقا قافلې پرمخ ځي.
داور اوفولادو دنظام زړه رپوي.
دبغاوت ډُولونه هرطرف وهل کیږي.
ځوانان لګیدلې مشعلونه پخپل لاس نیولي.
غرونه اوبیابان هم په خوځیدو دي.
زما د آواز بندول امکان لري،
مګردژوند آواز څوک نشي بندولای.
داوراود فولادو فصلونه څومره چې تیزهم وي،
دوخت دبدلون رفتارنشي ودرولای.
دنوي خیالونودآلوتنومخ ته خنډ اچونکو؛
دنوي خلکو تیزرفتارڅوک درولای شي؟
دتورې تیارې نظام لرونکوچې په تورو زندانونومو پناه اخیستۍ؛
دهمدې ځای نه دسهار لښکر به وځي.
سره بیرغونه به رپیږي په آسمان.
دختیز او لویدیځ کناري به سره یو ځای شي.
څومره طوفانونه چې راځي رادې شي،
څومره تندرونه چې راځي رادې شي.
خو هغه ګلان چې باید شنه شي شنه کیږي به .






مرګ اوژوند
دمرګ زړه که څه هم دتیږې څخه جوړه شوې ،خوبیا هم دژوند څخه ډیرمهربانه ده .
مرګ خو یوځلې رنځ درکوي خو ژوند هروخت ستا دخوښی دښمن وي .
لږترلږه سکون او آرام خومومي ، دچا ژوند چې دمرګ لاس ته ورځي .
رنګ ، ذات، نوم او دولت دا ټول شیان ژوند پیژني ، خو مرګ سره دا توپیرونه نشته.
دمرګ نه که څه هم چاته ګټه نه رسیږي،خوبیا هم دژونددغلامی څخه سړی خلاصوي.
که مرګ چاته د خندا وخت نه ورکوي،خو د ژړاڅخه یې دتل دپاره آزادوي .
که مونږ ونه اوسو نوغم به چاته راځي،دامرګ دی چې دغم هریوداستان ختموي.


(زمونږ نړی)
زمونږپدې نړی کې دډیروکلونو نه دظلم اوزیاتی توره شپه حکومت کوی،تاسوداسې فکر ونه کړئ چې دا دنن خبره ده .دکوم وخت نه چې ځمکه پیدا شوې اودنیا جوړه شوې مونږهمداسې دژوند پسې مړه یو.دمرګ طوفانونه زمونږدکورونوپرټټرناست دي اود اوراود وینوباران په مونږ وریږي.څه به وکړومجبوري ده ، دا دپخوانونه مونږته سوغات پاتې شوی، مونږ دتیارو څخه وتلی یو خوبیاهم زمونږ دټټرو څخه رڼا نه جګیږي، مونږځنګلونه په ښارونو بدل کړی خوبیاهم دځنګل خوې اوعادت مونه ده پریښۍ. پخپل بدنام انسانیت موقسم چې مونږ تراوسه حیوانیت ندی پریښۍ ، مونږسقراط ته دزهروپیاله اوعیسا ته د پهانسۍ ډالۍ ورکړی، دګاندې ټټرموسوری سوری کړل اوکینډي موپخپل وینو ولمباوه .هرمصیبت او کړاوو چې په انسان راځي په هغه کې خپله دانسان لاس وي.
دیوریشیما په سوزیدلې ځمکه اود ناګاساکې په ویرانه فضاء قسم، پرکومو خلکوموچې دځنګل قانون ورواچاوه ،هغه دایټمي دورداړونکي مونږیو. مونږدبربادي په لاره دومره مخکې تللی یو چې دواپسی هیڅ لاره نشته. دانسان وینه په دومره ساغرونوتقسیم شوی،چې نورنوداسې محفل داسې ساقي نشته چې دهغې لاس خالي پاتې وي. ددغوتیاروهمدومره زوروو، دې نه وروسته به د رڼاګانو نړی خاماخا
راځي.




(خودظلم په خلاف)
مونږسوله غواړو خو دظلم په خلاف،اوکه جنګ ضروري ده نوبیاجنګ دې وي .

که دظالم مخه ونه نیول شي داهم پخپله یوظلم دی،قاتل ته څه نه ویل هم په قتل حسابیږي .
مونږد خپل سرسره لوبې کوو، ترڅوحق بری ته ورسیږي .
هغوته ووایه ! (څوک چې دباطل دلښکروملګرتیا کوي )که دجنګ په زورګټل وي نوبیا جنګ ټیک دی.
ظالم نه ذات لری اونه مذهب ،نه قوم لری اونه نصب، دظالم په شونډوهروخت دهغې دګناهونو ذکروي.
دځمکې پرمخ ظلم اوستم خاښ نه شي غوړولای. پدې تاریخ ښه پوهیږي اوزمانه يې ګواه ده .
پریده چې دځینوتنګ نظروسترګې همداسې ړندې وي.دا د سروزرو جنګ نه دی اونه دادځمکو جنګ دی، دا جنګ دبقا د اصولونوجنګ دی.
کوم وینې چې مونږ نذرورکړی ځمکې ته ، دګلاب دګلونوپه خاطردي ، دهمدې وینود رنګ څخه به سپړیږي دسولې پسرلی .
ژباړن :شکرالله طاهري










































































































































 

نثرونه ) استاد ګل پاچا الفت )

څوک وایي؟؟
څوک وایي چې کوږ بار ترمزله نه رسیږي او دروغو
مزل لنډ دی .د دروغومزل خوترآخرته پورې دي اوکاږه
بارونه ترهماغه وخته مزله ته رسیږي.
څوک وایي چه بد ګرزي بدپرزي .که داخبره رښتیا وای
اوس خو به یو سړی روغ نه وه پاته.
څوک وایي چې د دروغجن مخ توردی.ماخوډیردروغجن
ولیدل چې مخونه یې تک سپین دی .
څوک وایي چې د شیطانانو دې کور وران شي.
څوک وایي چې دغله په غره کې ځای نشته. را دې شي
ودې ګوري چې ښارونه بازارونه ترې نه دي ډک؟
څوک وایي چه غل نه یې له پاچا مه ډاریږه!
آیا د ناحقې له شاهدانونه ویره نه ده په کار؟
څوک وایي چې په تشو خبروکارنه کیږي؟ دلته خوپه
خبروهرڅه کیږي اوبې خبرو هیڅ نه کیږي.
څوک وایي چې دغله په ږیره خلي وي،ډیرغله شته
چې بیخي ږیره نلري .
څوک وایي چې ډیر وایي لږ ترې خیژي،ما خو ولیدل
چې هیڅ ترې نه خیژي.

(عبدالقاهر جبارخیل سیدنې آسترالیا)

غزل
ستا له سترګو سپیلنی شمه دلبره
تاپسې خو لیونی شمه دلبره
په تهمت داستا دمینې خورنګ رنګ یم
دځان کله سپینا وې شمه دلبره
دجنت وعدې که څوک را سره وکا
له تاکله تیریدی شمه دلبره
عاشقي راباندې داسې چارې وکړې
چې له خپلو نه پردی شمه دلبره
که مې سر ځي که مې مال ځي پروا نشته
زه تا کله پریښودی شمه دلبره
ستا په غم باندې به ورو ورو ویلې کیږم
پتنګ نه یم چې لوږی شمه دلبره
له نری ملا نه که ستا لاسونه تاوه کړم
سر له نوی به ځلمی شمه دلبره
چې په مینه جبارخیل دې ذولانه کړ
خود به داسې وچ لرګی شمه دلبره
                     

پښتنه خاوره

ته هیواد د شاه ځلمو یې
تل ساتلۍ ننګیالو یې
ته غیرت د هر پښتون یې
ته ناموس د توریالو یې
ستاساتنه په مونږفرض دی
مونږ ته پاتې د پلرو یې
قرباني ته دې حاضر یو
ته له خداي پرمونږپیرزویې
ته لوې کورد لوې افغان یې
مونږ ساتلۍ د پردو یې
ستا شمله به اوچت ساتو
ځکه کور د میړنو یې
تل سر لوړ اوسي هیواده
چې ته ځاله د زمرو یې
که له سره پرې تیرنه شوې
جبار خیله بې پښتو یې


ګیله


مړه شوله پښتو د پښتنو ځینې
سترګې مې شرمیږې د پردو ځینې
مونږ باندې پردي هیڅ ملامت ندۍ
مونږ یو کیله مند خپلو پلرو ځینې
ځوې وې دپښتون خودپښتوپه ضد
دا راته ښکاره د تاریخو ځینې
داسې بد نصیبه قام به چیرته وې
مشر پکې نشته د پیړو ځینې
خپله ژبه نه وائې شرمیږې به
ډیر شرم پکار دۍ د پردو ځینې
زه جبارخیل ښه ښکاره پښتون یمه
خیردۍکه پرې ځوړندشم ویښتوځینې

طيب الدين شاهين

غزل
لــــــکه اوښــــــکه په کـــــږو لارو روان يـــــم
راستون شوی دخپل ورک زړه له ارمان يم
ميينــــــان د اناالـــــحق راتــه نـــه ښـــــکاري
ځــــوړند دار ته زه ولاړ ځــــکه حيــــــران يم
د ګرېـــــوان قــــــــهر مې ونــــړوو اوښـــــــکو
لکه سيـــــند د اباسيـــــن په شــــور روان يم
ته ډېـــوه شــــــه داد ژوند کور مې رڼـــــا کړه
زه هم ستوری ستا پر سر د سپين اسمان يم
يم شــــــاهين پر لوړو غرو ځــــکه پرواز کړم
زه مجبور د خپل مغروره خـــــوی له شان يم

*********************************                                                                                                 

طائرځلاند

غزل
ګل دګلاب هم ستا له حسنه ځنې پور اخلي
شونډې دې مه پرانيزه شونډې ترېنه اوراخلي
زه اوس جواز لرم چې و اخلم دخپل عشق ثمر
فصل چې پوخ شي نو دهقان ورپسې لوراخلي
ياد يې دخيال په شيش محل کې چې ساتل غواړمه
ښه ده شاعرزړه مې ترې کله کله شوراخلي
په درد اباد يمه داستا دمينې رنګ کلي کې
داستا له ياده مې دزړه پرهر ټکور اخلي
په انتظارانتظار دواړه پسې سپينې شولې
دسترګو توررانه زما دسترګو توراخلي

****************************                                                                                                 

غــزل
په درد ابـاد شوم تيروم ژوند اضطرابـــــه سره
دامې صـــلـــه شوله دمينې له ګلابــــــــــــه سره
له خاورو پورته يې کړ بيا يې کړ دخارو بيرته
مزل نــيمګړى د شبنم و له افتابـــــــــــــابه سره
له تنــدې مړه شي ، دژوندون دسمندر په غاړه
چې نا اشنا وي دحــــــــــــــــالاتو له سرابه سره
هر يــــوماښـــــا م ددې وطن وي دغمونو سره
هر يو سهار يې وي تړلى له غذابــــــــــــه سره
غزل چې کله ځان لــــــــباس کې دهــنر ونغاړي
طايـــره ښکلې شي دا ناوې له حــجابــــــه سره

*******************************
غزل
ناهيلى نه وم په وختونو مې باور نه راته
ګله ستا نوم چې دزخمي شونډو په سر نه راته
هوا شوخي وکړه داستا داوربل سوري سره
ګنې نو ګرانه، په اسا نه داسحر نه راته
دمايو سيو سپين لباس دى دهرچا په غاړه
دلته خو بې له رنګينيو نه اختر نه راته
دشپې يې وربه کړه رڼآ سپوژمۍ او ستورو لره
هسې په هسې خو اسمان لره به لمر نه راته
اوس يې تصوير ته دهجران دا اوږدې شپې روڼوې
يو وخت همدا طاير به تاته په نظر نه راته

********************************
غــزل
داڅنګه وخت راغى چې ګل په خپل ډنډر ماتيږي
دلته نظر سوزي يارانو او ځيګر ماتيږي
دژوند په لار مې هيلې داسې ځوانې مرګې شولې
لکه دپيغلو نه منګي چې په ګود ر ماتيږي
هسې سراب باندې دزړه دشته خړوب څنګه کړم
تنده دتږي خو اشنا په سمند ر ماتيږي
زه دباګرام دښکلو ياد په کې ساتل غواړمه
خو په يوتور لاس مې دزړه دنگڼ ور ماتيږي
طايره زه يې هم ځان بولم او اغيار يې اوس،هم
ګوره چې ګاڼى به اخر دچا په سر ماتيږي

*******************************

طاهر فرهاد

 غزل
هغـه چې داسې سپینه سپینــه اوړي
سړی به خــود ورتــه له دینــــــه اوړي

سپرلیـــــــه ستـــا دا ګلابي رنګــــونه
یواځې دې چــم کې په وینـــــــه اوړي
ستاخـــو زړګۍ له نفرتـــونو ډک دی
زمـــا د زړه لـــه جـــامـــ-ه وینــــه اوړي
تمامــــه ورځ زمــا دخیـــــال پر کنـډو
حسینـــــه راوړي اوحسینــــــــه اوړي
فرهــــــــاده څــه به وایې څـــه بـه کوې
چې لـــه مــــــداره دې شرینــــــه اوړي

**************************

طنزونه اونثرونه

د ولیدلوچانس
شاګرد ناوخته ټولګي ته راځي . هره خواته ګوري ترڅو د کیناستلوځای پیدا کړي 
ښوونکی چې یو ویښته یې هم په سر نه وي ،  په ډیرغضب سره دشاګرد نه تپوس کوي چې څه شی لټوې ؟  شاګرد  ځواب ورکوي چې :  د ناستې ځای! ښوونکی په ډیرغوصه ورته وایې چې :  راشه زما په سرکینه !  شاګرد په ځواب کې وایې مننه استاده !هلته خو ډیرخوې دی، ډاریږم که ولویدم نو سربه مې مات شي اوزه به هم ګنجی شم                                                                                               
  ژباړن : شکرالله طاهري
                   
*********************************



                                                                                                 
میړه سره ډیرمینه :
یوسړي دخپل ښځې دبدسلوک څخه ډیر په تنګ راځي،آخر داسې پریکړه کوي چې ځان ووژني. یو ورځ ماښام لمونځ نه پس کله چې خلک بیرته خپلو کورونو ته روانیږي سړي دجومات کوهې ته ټوپ وهي. دیوځوان طالب فکر ورته کیږي او په بیړه سره نور طالبان مرستې ته راغواړي. یوګاونډی هلک هم په منډه منده دسړي ښځې ته خبرورکوي چې میړه دې ځان وواژه. ښځه هم دزهرو بوتل جګوي اوپه خوله یې اړوي ، تردې وخت نور ګاونډیان هم خبریږي ګاونډیان کوشش کوي چې ښځه روغتون ته یوسي، خوښځه نه غواړي چې روغتون ته لاړه شي خلک داسې فکر کوي چې دمیړه سره يې ډیره مینه وه نو ځکه نه غواړي چې دمرګ څخه بچ شي .خو شیبې نه پس ښځه بیا په چغو شي او همدا وایي: مه مې ژغورئ مه مې ژغورئ زه به حتمي ځم ورپسې والله که رانه هلته هم آرام وکړي.
 شکرالله طاهري




******************************************************